Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2012

Προσδεθείτε!

Του Αντώνη Καρακούση: Λεφτά δεν υπάρχουν, τα δημόσια ταμεία είναι άδεια, τα φορολογικά έσοδα υποχωρούν, οι δαπάνες του κράτους είναι δεδομένες και ανελαστικές ως προς τους μισθούς και τις συντάξεις. Και οι δυνατότητες χρηματοδότησης της χώρας παραμένουν απολύτως εξαρτημένες από τους εταίρους και τους δανειστές, υπό την προϋπόθεση πάντα εφαρμογής του μνημονίου, όπως συντονισμένα έχουν μεταδώσει στην Αθήνα όλοι οι ευρωπαίοι ηγέτες.

Την ίδια στιγμή συνολικά η οικονομία υποχωρεί, η ύφεση βαθαίνει, η ανεργία αυξάνεται και η παραγωγή μειώνεται, καθώς το προηγούμενο οικονομικό μοντέλο καταρρίπτεται και το καινούργιο δεν έχει ακόμη αναδειχθεί.

Με άλλα λόγια, το ελληνικό πρόβλημα είναι μέγα και θα αναδειχθεί σε όλο του το «μεγαλείο» αμέσως μετά τις εκλογές, εκτός κι αν η κρίση διογκωθεί στο μέσον της προεκλογικής περιόδου και εκδηλωθούν απρόβλεπτες κρίσεις οσονούπω...

Αλλά και στην ομαλή εκδοχή των πραγμάτων, όποια κυβέρνηση κι αν προκύψει από τις εκλογές της 17ης Ιουνίου θα έχει να αντιμετωπίσει μια εξαιρετικά σύνθετη κατάσταση, η οποία θα τείνει να γίνει πολιτικά και κοινωνικά εκρηκτική, στον βαθμό που δεν θα ικανοποιούνται οι προσδοκίες του πλήθους και θα χρειάζονται νέα μέτρα και ρυθμίσεις, είτε είναι δεξιάς προέλευσης είτε αριστερής επινόησης και έμπνευσης. Πολύ περισσότερο μάλιστα αν η νέα κυβέρνηση περιπλακεί σε έναν μακρύ κύκλο διαπραγματεύσεων και διαβρωτικής αναμονής που θα ενισχύει την πεποίθηση ότι η Ελλάδα δεν έχει τύχη, ότι είναι τελειωμένη.

Ας μην έχουμε αυταπάτες, λοιπόν. Μεγαλοστομίες και υποσχέσεις δεν ταιριάζουν στην παρούσα φάση. Κακά τα ψέματα, λοιπόν, η χώρα μας έχει εισέλθει σε μακρά περιπετειώδη περίοδο και άπαντες πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για δύσκολες ημέρες και αγωνιώδεις νύχτες. Οσοι άλλα μεταδίδουν είτε δεν κατανοούν τις συνθήκες είτε απλώς στρουθοκαμηλίζουν.

Δυστυχώς εδώ που φθάσαμε δεν υπάρχουν πολλοί δρόμοι. Αν δεν κάνουμε όσα οι περιστάσεις απαιτούν, θα πιούμε όλο το φαρμάκι και θα δούμε τη χώρα μας να καταπίπτει και να εκτίθεται όχι μόνο σε οικονομικούς αλλά και σε εθνικούς κινδύνους.

Για να ανατραπεί λοιπόν αυτή η προοπτική θα πρέπει να κινητοποιηθούν όλες οι διαθέσιμες δυνάμεις της χώρας.

Η Ελλάδα, αν θέλει να αντεπεξέλθει συντεταγμένα και οργανωμένα στην πολυσήμαντη οικονομική και κοινωνική κρίση, είναι υποχρεωμένη να συνεννοηθεί και να συμφωνήσει σε κοινό σκοπό και στόχο. Που δεν μπορεί να είναι άλλος από αυτόν της διάσωσης και της παραγωγικής ανασυγκρότησης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου