Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014

Στο παραμύθι του χρέους δεν υπάρχουν δράκοι αλλά οι αριθμοί και η κοινή λογική... μέρος Α

Αν δες θες να είσαι πρόβατο του κάθε αργόσχολου επαγγελματία λαϊκιστή οφείλεις να διαβάσεις να ενημερωθείς τι πραγματικά έφταιγε και έφτασε εδώ που έφτασε η Ελλάδα. Αν κατανοήσεις τι εφτεξε και καταλάβεις τι πρέπει να γίνει τότε θα πάψεις να είσαι πρόβατο στο μαντρί των λαϊκιστών και τον ποιο επικίνδυνων φασιστών του μίσους. Μην πιστεύεις τα εύκολα, τα θαύματα που από την μια μέρα στην άλλη θα σου δωσουν την χαμένη σου ευτυχία.. δυστυχώς τα παραμύθια τελείωσαν. Η Ελλάδα πρέπει να αλλάξει και θα αλλάξει αν εμείς αλλάξουμε τον τρόπου που βλέπουμε τον εαυτό μας απέναντι σε αυτούς που υποτίθεται ψηφίζουμε να μας εκπροσωπούν. Γιατί αυτοί εκπροσωπούν την πάρτι τους και μας βλέπουν σαν στρατιωτακια αμίλητα ακούνητα... Το καλύτερο όπλο εναντίον τους είναι η γνώση της αλήθειας η γνώση πως δουλεύει η οικονομία.


Γιατί η αλήθεια είναι αμείλικτη, προυποθετη κοινή λογική και παραδοχή ότι μπορεί να εφτεξες και εσύ σε κάτι και ότι πρέπει να αλλάξεις. Να αλλάξεις φυσικά και τον τρόπο που ψηφίζεις γιατί μόνο τότε η δική σου αλλαγή θα έχει νόημα αλλιώς θα συνεχίσεις να δουλεύεις και να πληρώνεις τους αργόσχολους κηφήνες που σου αγοράζουν την ψήφο για ένα κομμάτι ψωμί. Δεν σε βλέπουν ως ελεύθερο νοήμον άνθρωπο αλλά σαν ζώο στην φάρμα τους... 

Φυσικά το βάρος πέφτει σε αυτούς που είχαν την εξουσία γιατί όλα αυτά γίνονται και έγιναν με πολιτικές αποφάσεις. Έτσι το χρήμα μοιράστηκε χωρίς τον απαραίτητο προγραμματισμο τις επόμενης μέρας, αλλά μόνο και μόνο για να κάνουν την αρπακτη τους κάποιοι κομματικοί κρατικοδιαιτοι επιχειρηματιες. Αντί λοιπόν να γίνουν επενδύσεις έγιναν έργα βιτρίνας που ελάττωναν την ανταγωνιστικότητα και την εξωστρέφεια της Ελλάδος.
να λοιπόν που φτάσαμε και σε έναν από τους ποιο κρίσιμους παράγοντες τις αιτίας της κρίσης. Δεν είναι άλλος από την διεθνή ανταγωνιστικοτητα της Ελλάδας ... περισσότερα αναλύονται παρακάτω περιληπτικά για περισσότερα μελέτη ανατρέξτε στο εξαίρετο βιβλίο από την τράπεζα της Ελλάδος 
ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΤΡΕΧΟΥΣΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Το ισοζύγιο πληρωμών μιας χώρας καταγράφει όλες τις διεθνείς συναλλαγές των κατοίκων της χώρας αυτής με τους κατοίκους του υπόλοιπου κόσμου κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου. 
Οι συναλλαγές αυτές αφορούν αγοροπωλησίες τόσο αγαθών και υπηρεσιών όσο και περιουσιακών στοιχείων. 
Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, ο εξωτερικός τομέας μιας οικονομίας είναι ιδιαίτερα σημαντικός καθώς αντανακλά τη δυνατότητα μιας χώρας να αντιμετωπίσει με επιτυχία τις προκλήσεις του διεθνούς οικονομικού περιβάλλοντος. Γενικότερα, η ανταγωνιστικότητα μιας οικονομίας όπως αποτυπώνεται στα διάφορα  μεγέθη του  ισοζυγίου πληρωμών αντανακλά τη διεθνή θέση της χώρας και επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τις προοπτικές ανάπτυξής της. 

Γεώργιος Προβόπουλος ∆ιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος
(περίληψη εισαγωγής)Στο πλαίσιο της πρόσφατης κρίσης στην Ελλάδα, ο δηµόσιος διάλογος ο οποίος αναπτύσσεται επικεντρώνεται πρωτίστως στις σοβαρές δηµοσιονοµικές προκλήσεις που αντιµετωπίζει η χώρα. 
Ωστόσο, υπάρχει και µια πρόσθετη και επίσης µεγάλη πρόκληση: η εξωτερική ανισορροπία της οικονοµίας, που λαµβάνει τη µορφή ενός µεγάλου και επίµονου ελλείµµατος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Αυτές οι δύο προκλήσεις είναι αλληλένδετες, στο βαθµό που το υψηλό δηµοσιονοµικό έλλειµµα αποτελεί µια βασική αιτία που προκαλεί το χρόνια υψηλό έλλειµµα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Παράλληλα, όµως, το µέγεθος και η επιµονή της εξωτερικής ανισορροπίας είναι δυνατόν να υποδηλώνουν επίσης την ύπαρξη σηµαντικών διαρθρωτικών προβληµάτων.
Από τη δεκαετία του 1960 µέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990, το έλλειµµα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών στην Ελλάδα διαµορφωνόταν, σύµφωνα µε τα εθνικολογιστικά στοιχεία, µεταξύ 0% και 5% του ΑΕΠ. Σε ορισµένα µάλιστα έτη είχε καταγραφεί και πλεόνασµα. Παρόλο που τα στοιχεία δεν είναι εντελώς συγκρίσιµα, από το 2000 και µετά η κατάσταση άλλαξε δραµατικά προς το χειρότερο και το έλλειµµα κορυφώθηκε στο 14% του ΑΕΠ το 2008. Αυτή η εξέλιξη υποδηλώνει αδύναµη ανταγωνιστικότητα.


Γίνεται συχνά παραδεκτό ότι τα ελλείµµατα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών εντός µιας
νοµισµατικής ένωσης δεν έχουν σηµασία, εν µέρει διότι εξαλείφεται η δυνατότητα κερδοσκοπικών επιθέσεων στο εθνικό νόµισµα. Πράγµατι, είναι δυνατόν να υποστηριχθεί ότι τα ελλείµµατα/πλεονάσµατα που καταγράφονται σε επιµέρους χώρες ή περιοχές µιας νοµισµατικής ένωσης οφείλονται στη συνήθη διαδικασία πραγµατικής σύγκλισης, στο πλαίσιο της οποίας πραγµα τοποιούνται ροές κεφαλαίων από τις πιο προηγµένες προς τις λιγότερο ανεπτυγµένες χώρες ή περιοχές της νοµισµατικής ένωσης που έχουν υψηλότερη αποδοτικότητα κεφαλαίου και προσελκύουν περισσότερες επενδύσεις. Αυτές οι ροές κεφαλαίων έχουν ως αντανάκλαση αντίστοιχες ανισορροπίες του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Καθώς προχωρεί η διαδικασία της πραγµατικής σύγκλισης, οι ροές αυτές τείνουν να µειώνονται και οι επενδύσεις που στηρίζουν τη διαδικασία πραγµατικής σύγκλισης αρχίζουν να αποδίδουν καρπούς.


Η εµπειρία ωστόσο της Ελλάδος, όπως και άλλων χωρών της Νότιας Ευρώπης, έχει δείξει ότι η
άποψη αυτή είναι υπερβολικά αισιόδοξη. Τα ελλείµµατα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών συνοδεύονταν συνήθως στις χώρες αυτές από συσσώρευση εξωτερικού χρέους.



Τα χρέη όµως  δεν µπορούν να συνεχίζουν να συσσωρεύονται επ’ άπειρον, αφού πρέπει καθ’ οδόν να εξυπηρετούνται και στη λήξη τους να αποπληρώνονται. Η οµαλή εξυπηρέτηση του εξωτερικού χρέους είναι δυνατή όταν και εφόσον οι εισροές κεφαλαίων διοχετεύονται σε παραγωγικές επενδύσεις, οι αποδόσεις των οποίων επαρκούν για να καλύψουν το κόστος δανεισµού.

Η εξυπηρέτηση δεν θα είναι όµως δυνατή, αν το συσσωρευµένο χρέος διοχετευθεί στην κατανάλωση.


Αυτή η προσέγγιση του ελλείµµατος τρεχουσών συναλλαγών αναδεικνύει µια αδήριτη αλήθεια: 
τα εξωτερικά ελλείµµατα δεν µπορούν να διατηρηθούν εσαεί µεγάλα, αν αντικατοπτρίζουν µια υπερβολική συνολική εγχώρια κατανάλωση.


Παρόλο που οι κερδοσκοπικές επιθέσεις κατά του εθνικού νοµίσµατος παύουν εξορισµού να υπάρχουν, αφού σε µια νοµισµατική ένωση δεν υπάρχουν επιµέρους εθνικά νοµίσµατα, οι κερδοσκοπικές επιθέσεις κατά των χωρών µε υψηλό χρέος εξακολουθούν να είναι πιθανές και µπορούν να πυροδοτηθούν από µη διατηρήσιµα ελλείµµατα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, δηλαδή ελλείµµατα που προσδίδουν ασταθή δυναµική στο εξωτερικό χρέος. Στις χώρες µιας νοµισµατικής ένωσης αυτού του είδους οι κερδοσκοπικές επιθέσεις εκδηλώνονται, µέσω του πιστωτικού κινδύνου, µε τη µορφή της διεύρυνσης των πιστωτικών περιθωρίων (spreads) των επιτοκίων στις αγορές οµολόγων. 


∆εν είναι µόνο το δηµοσιονοµικό έλλειµµα που έχει συµβάλει στο σηµερινό πρόβληµα χρηµατοδότησης που αντιµετωπίζει η χώρα, αλλά και το έλλειµµα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, το οποίο αντανακλά την υπέρβαση της κατανάλωσης σε σχέση µε το εισόδηµα, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο δηµόσιο τοµέα. Εξάλλου, το έλλειµµα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών οδήγησε σε αύξηση του εξωτερικού χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ από µόλις πάνω από το 40% το 2001 σε περίπου 85% το 2009. Παράλληλα, στο διάστηµα αυτό, αυξάνονται οι πληρωµές τόκων επί του εξωτερικού χρέους και σήµερα αντιπροσωπεύουν πάνω από 5% του ΑΕΠ.


Θα πρέπει να εφαρµοστούν πολιτικές για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονοµίας και, κατ’ επέκταση, τη βελτίωση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών σε διατηρήσιµα επίπεδα.

Οι δείκτες αυτού του είδους καταγράφουν για την Ελλάδα, από την ένταξή της στη ζώνη του ευρώ, µια σωρευτική µέχρι σήµερα απώλεια ανταγωνιστικότητας τιµών/κόστους της τάξεως του 20-25%.



 Ως λογιστική ταυτότητα, το έλλειµµα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών συµπίπτει µε το άθροισµα των ελλειµµάτων του δηµόσιου και του ιδιωτικού τοµέα (το ποσό κατά το οποίο οι επενδύσεις κάθε τοµέα υπερβαίνουν την αποταµίευσή του). Μετά την ένταξη στη ζώνη του ευρώ, η ελληνική οικονοµία χαρακτηρίζεται από αυξανόµενα δηµοσιονοµικά ελλείµµατα. Ταυτόχρονα, ο ιδιωτικός τοµέας (συγκεκριµένα τα νοικοκυριά) επίσης καταγράφει έλλειµµα, κυρίως λόγω της σηµαντικής υποχώρησης που σηµείωσε η ροπή προς αποταµίευση του τοµέα αυτού ήδη στη δεκαετία του 1990, δηλαδή πριν από την ένταξη στη ζώνη του ευρώ. Τα αυξανόµενα ελλείµµατα τόσο του ιδιωτικού όσο και του δηµόσιου τοµέα δεν µπορούν να αποδοθούν σε µόνιµη αύξηση της ροπής προς επενδύσεις. Το γεγονός αυτό έχει ουσιώδη σηµασία. Σε αντίθεση µε τις δαπάνες για κατανάλωση που χρηµατοδοτούνται µε δανειακούς πόρους, οι πραγµατοποιούµενες επενδύσεις αναµένεται να αποφέρουν στο µέλλον αποδόσεις, από τις οποίες ένα τµήµα θα µπορεί να διατεθεί για την αποπληρωµή του αρχικού δανείου. Συνεπώς, όταν επί µακρό χρονικό διάστηµα ο εξωτερικός δανεισµός χρηµατοδοτεί καταναλωτικές δαπάνες, θα επακολουθήσει αναπόφευκτα στο µέλλον µια περίοδος κατά την οποία η κατανάλωση θα χρειαστεί να υπολείπεται του εισοδήµατος, προκειµένου να καταστεί δυνατή η εξυπηρέτηση των τοκοχρεολυσίων του εξωτερικού χρέους.




Πέραν των προσαρµογών που είναι αναγκαίες και αφορούν το χώρο αµιγώς της οικονοµικής πολιτικής, απαιτείται επίσης µια γενικότερη αναβάθµιση της ποιότητας των θεσµών. Οι θεσµοί µιας χώρας θέτουν τους όρους και κανόνες του παιχνιδιού µε βάση τους οποίους λειτουργεί, αναπτύσσεται και προοδεύει η κοινωνία. Επειδή επηρεάζουν την οικονοµία µέσω ενός πλέγµατος κινήτρων ή αντικινήτρων, επιδρούν στο σχηµατισµό υλικού και ανθρώπινου κεφαλαίου, την υιοθέτηση νέων τεχνολογιών και την οργάνωση της παραγωγής.

Πολλές από τις πολιτικές που χρειάζονται για να επιτευχθεί ο µετασχηµατισµός της ελληνικής
οικονοµίας περιλαµβάνονται στο οικονοµικό πρόγραµµα που συµφωνήθηκε το Μάιο του 2010 µεταξύ Ελλάδος και Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ΕΚΤ και ∆ΝΤ για τη στήριξη της ελληνικής οικονοµίας. Το πρόγραµµα παρέχει στην ελληνική οικονοµία µια µοναδική ευκαιρία να προσαρµοστεί θέτοντας σε κίνηση µια θετική και µακροπρόθεσµα βιώσιµη αναπτυξιακή δυναµική, η οποία, µεταξύ άλλων, θα βελτιώνει την ανταγωνιστικότητα και το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Το αναπτυξιακό δυναµικό της ελληνικής οικονοµίας είναι τεράστιο. Και πιστεύω ακράδαντα ότι η σηµερινή κρίση θα αποδειχθεί ο καταλύτης που θα αναµορφώσει την οικονοµία, βελτιώνοντας την ανταγωνιστικότητα και την ευηµερία της Ελλάδος εντός της ζώνης του ευρώ.

.................................................................................................

αν δεν τα καταλαβαινεις όλα αυτά δεν σημαίνει οτι δεν είναι αλήθεια. Επίσης δεν σημαίνει οτι αυτοι που δεν τα παραδέχονται αυτά δημόσια δεν τα παραδέχονται καθόλου. Απλός οι λαϊκιστές κοιτάνε να πάρουν την ψήφο σου για το δικό τους όφελος... κάτι άλλο δεν γίνεται..κάποια άλλη αλήθεια δεν υπάρχει... κάποια άλλη συνωμοσία δεν υπάρχει....
όλοι τα ξέρουν αυτά γιατί είναι μορφωμένοι, απλός σε κοροϊδεύουν..


αυτό βέβαια δεν αναιρεί το φταίξιμο αυτών που κυβέρνησαν, γιατί είναι δικά τους η σκανδαλώδεις διασπαθίσει του δημόσιου χρήματος... δεν μπορεί επίσης να μην έβλεπαν ότι αφού το χρήμα δεν επενδύεται σε παραγωγικές επενδύσεις δεν θα φτάναμε σε αυτό το σημείο;... είμαι βέβαιος ότι τα ήξεραν αλλα η απληστία για εξουσία και χρηματικό πλουτισμού τους οδήγησε στον εκτροχιασμό... και είναι πλέον ξεκάθαρα τα πλέον καταστροφικά έτη είναι 2000-2008... γιαυτό και κάποιοι δραπέτευσαν και κρύφτηκαν και ούτε φωνή ούτε ακρόαση...


τι θα μπορούσε να γίνει αυτά τα 8 χρόνια θέλει συζήτηση... αλλά αυτό δεν αλλάζει δυστυχώς ...
από εδώ και πέρα τι γίνεται ...


φυσικά έγιναν σκάνδαλα και η δικαιοσύνη αν είναι ελεύθερη πρέπει να βρει τους ενόχους και να πληρώσουν αυτοί που πρέπει... όχι όμως να ρίχνει στάχτη στα μάτια των ιθαγενών και να μην γίνεται τίποτα....


γιατί όταν είσαι πολιτικός πρέπει να βλέπεις το μέλλον και να προβλέπεις όχι να παίρνεις στο λαιμό σου 10εκ έλληνες για να τα οικονομήσεις εσύ και το σινάφι σου...


όπως θα διαπιστωσεται κάποιος με βασικές γνώσεις θα είχε προβλέψει την κατάληξη από το 2004 ...


είναι απλά μαθηματικά και όχι οι ψεκασμοί που δίνουν ερμηνεία αλλά και λύσεις...


Συνεχίζεται
 ............

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου